آزمون پراكنش دوده:
اساس این آزمون به این صورت است که مقدار 6 ذره از نمونه در لام تحت حرارت مشخص به مدت چند دقیقه قرار گرفته و پس از سرد شدن زیر میکروسکوپ جهت ارزیابی قرار می گیرد این آزمون در واقع روشی برای ارزیابی اندازه ذره رنگدانه یا دوده و اندازه کلوخه و نیز درجه پراکنش رنگدانه یا دوده لوله ها و اتصالات پلی اتیلنی می باشد. بر طبق استاندارد مقدار درجه پراکنش دوده باید مساوی یا کمتر از 3 باشد.

علت انجام آزمون پراکنش دوده:
یکی از عوامل موثر برای مقاومت لوله در برابر اشعه ماوراء بنفش مقدار درصد دوده می باشد اما این عامل به تنهایی  برای مقابله با این اشعه مناسب نمی باشد . یکی دیگر از عواملی که به مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش کمک می کند میزان پراکندگی و توزیع ذرات دوده در سرتاسر لوله پلی اتیلن می باشد. ذرات دوده به دلیل ویژگی ساختاری که دارند بسیار متمایلند که به هم بجسبند و ساختاری به اصطلاح خوشه ای به خود بگیرند به همین دلیل ذرات دوده باید به شکلی با مواد اولیه پلی اتیلن مخلوط شوند که به صورت یکنواخت و مناسب بر سطح پلی اتیلن پخش گردند تا بتوانند ازسرتاسر  پلی اتیلن محافظ کامل را به ئعمل بیاورند. اگر ذرات دوده به خوبی خرد و توزیع نشوند و در ناحیه ای بیش از حد مجاز جمع شوند باعث ایجاد تنش و تخریب پلی اتیلن در آن ناحیه می شوند.

استانداردهای مربوطه:
استاندارد ملی ایران :  INSO 20059(1394) -عنوان استاندارد: پلاستیک ها– سامانه های لوله گذاری – روش ارزیابی درجه پراکنش رنگدانه یا دوده در لوله ها ، اتصالات و آمیزه های پلی الفیتی
استاندارد  مرجع لاتین: ISO 18553(2002/AMD1:2007) - عنوان استاندارد:  Method for the assessment of the degree of pigment or carbon black dispersion in polyolefin pipes, fittings and compounds