آزمون تعیین زمان القاء اکسایش(OIT):
در آزمون اندازه گیری زمان القا اکسایش به این صورت عمل می کنیم که مقدار (15±2) میلی گرم از آزمونه را در دستگاه DSC قرار داده وآن را در دمای 200 درجه سانتی گراد تحت گاز اکسیژن حرارت می دهیم و مقدار زمان را از لحظه ای که گاز اکسیژن وارد دستگاه می شود تا زمانی که نمودار شروع به دادن پیک اکسایش می نماید را محاسبه نموده و به عنوان مدت زمان پایداری حرارتی نمونه بر حسب دقیقه در نظر می گیریم.
 

 

علت انجام آزمون تعیین زمان القاء اکسایش (OIT):
 مشخص کردن مقدار مقاومت ماده پلی اتیلن در برابر اکسید شدن در واقع همان زمان پایداری حرارتی می باشد.زمان پایداری اکسایش در واقع فاصله زمانی که پلی اتیلن در درجه حرارت مشخص(200 درجه سانتی گراد)در معرض گاز اکسیژن قرار می گرد تا شروع شدن واکنش تخریب و سوختن ماده پلی اتیلن می باشد.در واقع هرچه مقدار افزودنی هایی که به عنوان پایدارکننده به پلیمر می افزایند بیشتر باشد مدت زمانی که طول می کشد پلیمر در اثر حرارت و در معرض اکسیژن تخریب شود بیشتر می شود.
در هنگام فرایند تولید باید به این نکته توجه کرد که چون ماده پلی اتیلنی برای مدتی در اکسترودر تحت حرارت قرار می گیرد پس باید مقدار پایداری حرارتی مناسبی را دارا باشد تا از تخریب حرارتی آن جلوگیری شود.
در واقع آزمون OIT آزمونی است که به وسیله آن میزان کیفیت و مقاومت حرارتی مواد اولیه پلی اتیلنی و همچنین لوله های تولید شده به عنوان محصول نهایی مورد بررسی قرار می گیرد.و به این صورت می باشد که اگر میزان OIT در مواد اولیه از حد استاندارد کمتر باشد نشان دهنده این است که میزان پایداری حرارتی ماده اولیه کم بوده و برای تولید لوله مناسب نمی باشد.و اگر هم مقدار OIT محصول نهایی یعنی لوله پلی اتیلن از مقدار گفته شده در استاندارد پایین تر باشد نشان دهنده این است که ماده اولیه در هنگام تولید و قرار گرفتن در اکسترودر بر اثر حرارت تخریب شده.
اگر لوله ای بعد از تولید بخواهد در معرض جوشکاری قرار گیردبه دلیل قرار گرفتن لوله تحت حرارت بالا انجام این آزمون قبل از استفاده بسیار ضروری است زیرا لوله باید در مواجه با حرارت حاصل از جوش پایداری لازم را داشته باشد تا تخریب نگردد. 

استانداردهای مربوطه:
استاندارد ملی ایران :  INSO 7186-6(1397) -عنوان استاندارد: پلاستیکها-گرماسنجی روبشی تفاضلی(DSC)-قسمت 6:تعیین زمان القا اکسایش (OIT همدما) و دمای القای اکسایش(OIT دینامیکی)
استاندارد  مرجع لاتین: BS EN iso11357-6  -عنوان استاندارد:Plastics - Differential scanning calorimetry (DSC) – Part6: Determination of oxidation induction time (isothermal OIT) and oxidation induction temperature (dynamic OIT)